На працягу трох месяцаў рэжысёрка Каміла Нільсан была сведкай драматычных падзей выбараў і барацьбы за дэмакратыю ў Зімбабвэ. Як здымаць кіно ў краіне з дыктатурай, дзе на кожны крок патрэбны дазвол, а на вуліцах дзеецца гвалт? І чаму датчанку хвалюе тое, што адбываецца ў Афрыцы, ці не ёсць гэта каланіяльным поглядам? Адказы на пытанні ў шчырай гутарцы дзвюх фільммэйкерак — рэжысёркі Камілы Нільсан і прадзюсаркі, дырэктаркі кінафестывалю «Паўночнае ззянне» Волі Чайкоўскай.
Мова івента: англійская з паслядоўным перакладам на беларускую